Grodzisk Mazowiecki

I oto nagle znajduję się jakby w innej rzeczywistości. Przede mną rozciąga się teraz niewyobrażalnie piękny widok na Czerwone Wierchy oraz kawałek Giewontu i wielkie, puste połacie zasypane skrzącym się w słońcu, przeraźliwie białym śniegiem.
A tak trochę w dole drewniana zagroda. Idę przez pochyłe podwórko, śnieg skrzypi pod butami.
-Zapraszasz mnie do środka? - pytam to niezwykłe domostwo.
Jestem pewna, że nigdzie na świecie nie ma podobnego domu i czuję, że to musi być mój dom. Że stał tu sobie przycupnięty w dolince całe sto lat i czekał na mnie. (fragment)
Autobiograficzny Księżyc nad Zakopanem to wspomnienia o ukochanych miejscach, ludziach i książkach. To historia nieustannych wędrówek i poszukiwania własnego miejsca na ziemi. Autorka Panien i wdów, Listów miłości, Niemieckiego tańca po raz pierwszy pisze o sobie samej, zbierając niczym do podręcznej walizki to, co w przeszłości najpiękniejsze, ale też najbardziej dramatyczne i zapadające w pamięć.
Księżyc nad Zakopanem jest między innymi opowieścią o domach, począwszy od utraconego raju ojcowskiej leśniczówki. Autorka wspomina opowieści ukochanego dziadka Aleksandra, zwierzęta z dzieciństwa, ale i samotność małej dziewczynki.
Symbolem jej samodzielnego życia staje się warszawska ulica Przechodnia i mieszkanko zapełnione książkami, w którym z trudem mieściła się maszyna do pisania. Kolejne etapy w życiu pisarki wyznaczają kolejne ważne miejsca: dworek na Podlasiu, który miał być odtworzeniem rodzinnych legend, dom nad morzem, aż do siedliska w polskich Tatrach. Wiele miejsca zajmuje tu Zakopane, jego magiczna atmosfera, a przede wszystkim mieszkańcy, wśród nich góralscy fachowcy ze stoickim spokojem przyjmujący pomysły ceperki, której zamarzyło się mieszkać w stuletniej chałupie.
Maria Nurowska opisuje też początki i meandry swojej pisarskiej kariery, opowiada o życiu pisarza w PRL i o tym, jak powstawały kolejne powieści, inspirowane dramatycznymi losami jej własnej rodziny. Wspomina autentyczne osoby, które stały się pierwowzorami jej bohaterek, i niezwykłe dowody uznania czytelników, jak choćby... porwanie z lotniska przez niemieckie wielbicielki.
Jednak najważniejszą bohaterką tej historii jest ona sama: pierwsze miłości i miłość dojrzała, trudne relacje z matką, a potem własną córką, radość bycia babcią, poczucie sukcesu i spełnienia, a zarazem nieustający niepokój i pragnienie zmian. Księżyc nad Zakopanem to ilustrowana rodzinnymi zdjęciami, osobista opowieść, w której z gorzkimi czasem spostrzeżeniami wygrywa czułość, wrażliwość i nierzadko autoironiczny humor.

Edyta Woźnica
Literatura polska
Wydawnictwo W.A.B.