Grodzisk Mazowiecki

W jednym z ostatnich wydań Newsweeka dodatkiem była książka Michała Kacewicza o Prezydencie Białorusi Aleksandrze Łukaszence pod wspomnianym wyżej tytule. Po jej przeczytaniu poczułem nieodpartą chęć podzielenia się jej urywkami z innymi. Czy warto? Oceńcie sami!
Cytat 1.
„Władza w stylu wodzowskim podobała mu się i nigdy tego nie krył. Drugi wódz, bliższy sercu – Józef Stalin również stał się dla Łukaszenki inspiracją. Idea czystki porządkującej otoczenie to był patent na długie rządy. Warto przecież od czasu do czasu przewietrzyć administrację, pozbyć się za bardzo przyzwyczajonych do stanowisk urzędników. Tacy mogą być przecież z czasem niebezpieczni. Mogą pomyśleć: prezydent pracuje 3-4 godzinny dziennie i Białoruś kwitnie, ja mogę pracować 6 godzin i będzie lepiej niż w Szwajcarii! Ale on to przewidział, dobrze wie, że najbardziej niebezpieczni są ci pracowitsi, mądrzejsi, ci z inicjatywą i pomysłami. Dzięki takim zrobił karierę i ich właśnie trzeba się było pozbyć przede wszystkim…”

Cytat 2.
„Aresztowanie Leonowa było pierwszym wielkim show epoki Łukaszenki. Było w tym jeszcze mnóstwo amatorszczyzny. Przyszli do gabinetu ministra rolnictwa 14 listopada 1997 roku po południu (później przywrócono starą tradycję zatrzymań o bladym świcie, kiedy wybudzonego i zszokowanego delikwenta wyprowadza się w piżamie, wprost z domowych pieleszy). Dwudziestu śledczych dokładnie przeszukało gabinet ministra, a jego samego ludzie w czarnych maskach wyprowadzili w kajdankach. Wszystko było filmowane i potem pokazywane przez wiele dni przez państwową telewizję. Leonowi zarzucono branie łapówek. Jednak śledczy nie potrafili znaleźć nic poza drobnymi sumami. Sąd oskarżył więc o branie łapówek w naturze: ogórkach, pomidorach i ziemniakach, które miały być wiezione na daczę ministra…”

Cytat 3.
„Odsiedział w więzieniu w Orszy cztery lata. Były promotor Łukaszenki przeszedł potem na drugą stronę – do opozycji. Niestety, prezydentowi spodobało się takie rozwiązywanie problemów personalnych. Wzorem Moskwy tzw. show z maskami, kiedy zamaskowani komandosi z MSW lub KGB wywlekali przed kamerami wysokich urzędników, stało się codziennością białoruskiego życia politycznego. Prezydent tłumaczył to walką z korupcją i na ekranie telewizora ronił krokodyle łzy, wołając, że serce mu się kraja, gdy musi krzywdzić swoich niedawnych przyjaciół. Ale zaraz dodawał z chmurnym obliczem: - Musimy oczyścić kraj z tych szumowin, nikt nie będzie okradał narodu białoruskiego. Naród chciał krwi łapowników, złodziei i ją dostał. Fakt, że nie tych złodziei, którzy kradli najwięcej, nie miał znaczenia. Były minister rolnictwa spędził w więzieniu cztery lata, z tego ponad rok w areszcie bez przedstawiania zarzutów i wyroku sądu…”

Cytat 4.
„Dzięki sprawie kołchoźników Łukaszenko przetrącił kręgosłup bardzo silnej nomenklaturze kołchozowej. Uderzył w starych, poważanych w środowisku ludzi. Uderzył okrutnie, upokarzając ich i obiecując, że nie daruje żadnych przekrętów. Wiejski proletariat uwielbiał Łukaszenkę za to pranie dyrektorów po mordach. Dyrektorzy od tej pory żyli w strachu. Tym bardziej, że lokalne czystki powtarzały się od czasu do czasu w każdym większym kołchozie…”

Cytat 5.
„Samankowa aresztowano zaraz po zwycięstwie wyborczym Łukaszenki, dostał dziesięć lat kolonii. Jego fundusz zamknięto, majątek przepadł. Rozpoczęła się obiecywana przez Łukaszenkę wojna z korupcją, leciały głowy. Telewizja cyklicznie pokazywała show z maskami…”
Dla przypomnienia jedynie dodam, ze metody stosowane przez Łukaszenkę są niezwykle skuteczne i biorąc nawet poprawkę na fałszowanie wyborów, jego poparcie w narodzie białoruskim oceniane jest na przez niezależne reżimowi źródła na ok. 60%!

Autor: elatryburcy

---

Niezłe, nasz były premier JAROSŁAW MAŁY, pasuje jak ulał do działań opisanego dyktatora.